Bezpieczne

Stosowane jest głównie w obiektach, w których w wyniku rozbicia szyby istnieje ryzyko zranienia ludzi.
Szyby bezpieczne stosuje się najczęściej w miejscach publicznych ( urzędy, szkoły, szpitale, galerie handlowe), aby zapobiegać tragicznym wypadkom. Do szkła bezpiecznego zaliczamy szkło warstwowe (VSG), szkło hartowane lub zbrojone drutem stalowym.
Szkło bezpieczne definiuje norma PN-EN 12600:2004 „Szkło w budownictwie. Badanie wahadłem. Udarowa metoda badania i klasyfikacja szkła płaskiego”. Opisano w niej metodę badania tafli szkła wahadłem udarowym w celu zaklasyfikowania go do jednej z trzech głównych grup, zależnie od sposobu pękania materiału:

  • Typ A – Sposób pękania typowy dla szkła odprężonego. Liczne spękania, występujące w postaci rozdzielonych fragmentów o ostrych obrzeżach, niektóre duże.
  • Typ B – Sposób pękania typowy dla szkła warstwowego. Liczne spękania, lecz z odłamkami trzymającymi się razem i nierozdzielonymi.
  • Typ C – Sposób pękania typowy dla szkła hartowanego. Wystąpienie rozpadu obejmującego liczne małe odłamki stosunkowo nieszkodliwe.

Norma definiuje także trzy klasy ze względu na bezpieczeństwo użytkowników:

  • klasa 3 (190 mm wysokości spadku przy badaniu szkła) – odpowiednia w przypadku mocnego pchnięcia przez dorosłego lub „wpadnięcia” (uderzenia) w szklaną szybę przez biegnące dziecko;
  • klasa 2 (450 mm wysokości spadku) – szkło w tej klasie jest odporne na „wpadnięcie” (uderzenie) przez dorosłego, może jednak nie wytrzymać uderzenia biegnącej osoby dorosłej;
  • klasa 1 (1200 mm wysokości spadku) – do zastosowań krytycznych.